Αφέρω με φωνάζει ο πατέρας μου… κοινώς αφηρημένη. Συνήθως δεν του μιλάω πολύ. Με ρωτάει κάτι και δεν έχω ακούσει καν τι μου έχει πει. Γενικότερα δεν μιλάω πολύ. Είμαι αφηρημένη, γιατί πάντα στο μυαλό μου περνάνε διάφορες σκέψεις και απορροφώμαι τελείως. Το πιο δύσκολο κομμάτι για μένα είναι να εκφράσω όσα σκέφτομαι και όσα νιώθω.
Προφανώς γι αυτό δημιούργησα αυτό το blog. Μήπως τελικά καταφέρω και μοιραστώ τις πραγματικές μου σκέψεις, έστω και με άτομα που δεν με γνωρίζουν καν…. Για να δούμε… θα τα καταφέρω?
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου